bugün iki ocak ikibinon, saat sabahın beş buçuğu.
geç biten yılbaşı sonrası zaten eğlenceye zar zor alışan bünyelerimiz tekrar projede boy göstermekte! benim pilin an itibariyle bitmiş olup, vücumdaki kan artık akmaz oldu. uyku gözlerimin ferini içine çekerken, omurgam default görüntüsünü bırakıp söz dinlemez oldu.
uzun lafın kısası vücut isyanda! bir insan fizyolojisinin eşik değeri nedir? sorusunun cevabını aramakla geçiyor günlerim. 'acaba 6da yatıp 3 saat mi uyusam yoksa 3te yatıp 3 saat mi uyusam daha yararlı olur?' hesaplamaları beyninizi kemirir durur. işte bir mimarlık öğrencisinin çizim haftasında yaşadaığı en büyük buhran budur! merdivenin genişliği ya da giydirme cephenin nasıl taşına değil, insani sınırlar içinde daha ne kadar devam edebilirim in sınamasıdır.
insan böyle öbür tarafta bile sınanmaz töbe yarabbim töbe.

galiba müzik listemde sadece 6 şarkı var ve ben bunun farkına şu an vardım.

bence çok fazla şikayette bulundum. biraz da güzel şeyler! şansım şu aralar fazlasıyla açık. çekilişlerden hayatımda kazanmadığım hediyeler kazanırken hepsini değerlendirebiliyor olmanın huzuruyla kafamı yastıpa koyuyorum.

sözlerimi burada noktalarken yanımda büyük bir azimle çalışan başakçığım'a yan gözle bakarak: 'artık yatabilir miyiiiiiim?'