bir kırmızı oda düşle
yerde uzanmış
duvarda isimsiz yıldız
nasıl yaşlanmış
niye tanıdık olsun ki bunca fazlalık
ne yaratmaz ki istese
korku başımda
bir yalnızlık sesisin
ah kahretsin
her yerimde batmış
ağrılar birden
kalktım baktım ve sabah
şimdi efenim bendeki bu hava değişikliğinden midir yoksa farkında olmadan olan psikolojik ve fizyolojik değişikliklerden midir bilmiyorum ama bir sıkkınlık bıkkınlık hali hafiften kendini hep bir hissettiriyor. rüyalardan mı oldu acaba hatırlamıyorum da ama akraba gördüydüm, hayırlısı. tabi ben böyle olunca odada oturmayı da yadırgamıyorum ama odada oturdukça odayı fiziksel olarak yadırgıyorum. ilk adım olarak kendime tack-it yapışkanından aldıktan sonra evde bulduğum gazetedeki umut sarıkaya röportajındaki birkaç karikatürü hemen yapıştırdım ama farkettim ki benim odaya bir renk lazım (tabi mavi masam, sarı sandalyem, kırmızı dolabım ve allı morlu yatak örtüm dışında). ben tüm bu dekorasyon hayallerimi ankara'ya açılacak olan ikea'ya bağlamışken bu şarkıyla karşılaştım ve de çok sevdim. grubun konserine bile gidemeden ışık hızında dağılmasıyla önemini artırdı benim gözümde. sağol varol sakin. sakin sakin.. dağılmaya gerek kalmadan..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder